Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents The man on the train 2011
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers - TackleR - Controle: TackleR
De nitrostat is helemaal op.
Het spijt me dat het op is, ik dacht dat we het nog hadden, maar...
Het is echt helemaal op, het spijt me. Ik zal wat gaan bestellen voor u.
Downloaded from: Subscene Resync: MMR
Migraine tabletten?
Alleen als u een recept hebt. - Ja.
Je zou normaal gesproken niet... - Hij mag er zes van mij hebben, hier.
Alsjeblieft.
Goed, en de nitrostat is er? - Morgen ergens.
Kan ik ze betalen als ze er zijn? - Ja, natuurlijk.
Je kunt ze niet zonder water nemen.
Ik woon hier vlakbij, ik regel wel een glas water voor je.
Kom maar mee. Ik woon hier vlak om de hoek.
Doe je hem nooit op slot? - Nee, waarom, lijkt dat je niet goed?
Er gebeurt nooit iets in een stadje zoals dit. Ik ben zelfs de sleutel kwijt.
Kom maar mee.
Kom je?
De sleutel is hier al heel lang van kwijt.
Kom binnen.
Het is oud. - Dat is het zeker, alsjeblieft.
Het zou fijner zijn om in te leven, als de...
decorstijl wat minimalistischer zou zijn.
Stel je de Japanse Zen voor...
lege wanden en papieren schermen.
Simpele rijstkom. Alsjeblieft, ga zitten.
Echt heel mooi.
Maar om dat te kunnen doen, had ik dit er allemaal uit moeten laten slopen.
Wijlen mijn moeder, had het niet overleefd als ik dat gedaan had.
Niet dat ze dat niet toch deed. Doodgaan, bedoel ik.
Het is 15 jaar geleden, volgende maand. 15 jaar.
Ik heb niets meer aangeraakt, eigenlijk.
Je zou daarom denken dat ik, net als mijn moeder, ook moeilijk iets kan veranderen.
Maar dat zou niet goed zijn. Ik heb wel...
een paar moderne juweeltjes geďntroduceerd.
Voornamelijk in de keuken. Weet je, dat ik de eerste aardappel pureerder gekocht heb?
25 jaar geleden. Toen pureerden ze nog aardappels met een vork.
En op een dag vond ik dat zo ouderwets dat ik een pureerder kocht en...
een paar jaar later...
een magnetron. Wat vind je daar van?
Handig.
Een mooi huis. - Je vindt het toch niet echt mooi, hč?
Waarom. - Het heeft een verleden.
Het verleden is dood, dat is saai.
Je lijkt me geen man, die zich laat vervelen.
Ik zou willen dat het zo was.
Zie je dat schilderij achter mij?
Zij is waarschijnlijk geschilderd aan het eind van de 19e eeuw.
Zij was mijn eerste liefde. Dat tekent een jongeman voor het leven.
Zwelgen in de mystiek, voor een schilderij van een vrouw...
die al 100 jaar dood is. Kijk naar haar, het misnoegen...
de afwijzing. Ik zat altijd op deze...
pianokruk met een zakdoek.
Waarom denk je anders dat mijn seksuele ideeën in de buitenwereld...
weinig vorm kregen?
Dat hangt er van af wat je bedoelt met 'vorm krijgen'?
Philip Black kon dat het beste verwoorden. Hij schijnt gezegd te hebben...
dat seks bijna hetzelfde voelt als dat iemand anders je neus snuit.
Grappig.
Wil je misschien wat drinken?
Mijn excuses. Het gebrek van oude mannen.
Het spijt me heel erg.
Je zegt niet veel, he?
Ik heb me altijd afgevraagd, hoe het zou zijn, om zoals iemand als jij te zijn.
Om het type, stille vreemdeling te zijn.
Een vent die een bar binnenloopt, niets zegt, maar...
op het moment dat hij binnenkomt, verandert de stemming dramatisch.
De vrouwen pakken hun handtas om wat lippenstift op te doen.
Andere oorbellen, het haar wat anders. Het kan van alles zijn.
Het gebeurt gewoon. Hij doet iets met hun geest.
Je hebt te veel films gezien. - Nee, waarschijnlijk te veel boeken gelezen.
Jij hebt wat ik nodig heb om een beetje te genieten.
Mijn bar ervaringen zijn beperkt tot...
het bestellen van een aardbeien milkshake.
Ik waardeer uw gastvrijheid. - Wat pillen en een glas water?
Hoe is het met de hoofdpijn? - Ik overleef het wel, dank je.
Het hotel... - Is gesloten.
Ja, dat is altijd zo, deze tijd van het jaar.
Ik breng je naar je kamer.
De houten heuvel op naar bed, zo is het.
Dit zijn twee van mijn illustere voorouders.
Ze waren allebei kolonel, in de Dragoons, bij de slag van Yellow Tavern.
Zijn regiment was daarbij betrokken en daar voor bij Gettysburg...
lag hij in het hospitaal. De dag er voor had hij zich gesneden...
bij het slijpen van zijn zwaard. Zijn oom, was loods voor de schepen...
en hij kwam aan bij Chesapeake, toen het allemaal al voorbij was.
Toen stopte hij om een grenadier te demonsteren, zijn karabijn aan te leggen...
en blies hij de rechterkant van zijn hoofd er af.
Zijn hoofd, niet dat van de grenadier. Deze gravures...
zijn vrijwel zeker gemaakt naar het voorbeeld van schilderijen van John Crumble.
Ik moet toegeven, dat ik een beetje een zwak heb...
voor die twee karakters. Hoe bespottelijk ze ook mogen zijn.
Mijn grootmoeder zei dat ik zoals zij ben en ik...
Ik denk dat die lieve vrouw, waarschijnlijk gelijk had.
Want net als zij, schijn ik het geheimzinnige vermogen te hebben...
om alle mogelijke hoogtepunten in mijn leven te missen.
Het is mij gelukt om alles te missen...
elke kans, elke ontmoeting, elke uitdaging, alles.
Is het goed als ik tot vrijdag blijf? - Blijf zolang je wilt, natuurlijk, ja.
Tot en met vrijdag is perfect. Ik zal andere dingen te doen hebben...
op zaterdagmorgen. Het toilet is daar.
De extra dekens liggen in de kast.
Er is deze kamer en er zijn nog vier andere slaapkamers en...
je mag in alle slapen, maar het voordeel van deze is, dat het dak goed is...
dus als het regent, word je niet nat.
Het is prima, dank je. - Ik laat je dan met rust, als...
Als je iets nodig hebt, roep je maar, laat het me maar weten, oké?
Heb je zin in een slaapmutsje? - Niet voor mij.
Ik heb altijd gedacht dat ik sterke drank wel lekker zou vinden.
Het heeft wel iets poëtisch om je aan drank te buiten te gaan.
Je kent Brendan Bay en Dillon Thomas wel.
Maar nadat ik één of twee slokken genomen heb, moet ik stoppen.
Ik krijg ontzettend last van maagzuur, het is een marteling.
Welterusten. - Welterusten, ja.
We kunnen morgenavond samen dineren als je wilt.
Hallo. Het gebeurt zelden dat ik het gevoel heb dat...
het feit dat jij hier bent...
Ik word geacht het te doen, de dokters zeggen dat het moet, maar...
meestal kan ik het gewoon niet, het is zo saai.
Het kan geen kwaad denk ik. - Het heeft ook niet veel zin, eigenlijk.
Wat ik aan dagelijkse activiteiten doe...
staat gelijk aan het houden van een sportevenement.
Rennen om een bus te halen is een marathon. Bukken om je schoenen vast te maken...
betekent gymnastiek. Gewoon de trap oplopen...
kost me zoveel moeite, waarvan ik zeker weet dat het jou...
dezelfde moeite kost om een steile wand te beklimmen.
Jij traint vaak, niet? - Nooit.
Heb je goed geslapen? - Tot straks.
Ja, oké.
Kom, dit is Sado.
Hallo.
Ja, maak je geen zorgen, ik leg het later uit. - Ik maak me nu al zorgen...
leg het nu maar uit.
Hij praat maar één keer per dag, om 10.30 uur elke morgen.
Oké, kan hij rijden? - Hij is super, ja.
Hij is de top.
Kunnen jullie je een beetje verspreiden? - We houden ons gedeisd.
Loco, komt niet voor morgen. - Dat is klote.
In Kyoto, waar de Han-Tempel is...
en waar de lente zich volop toont, door een weelde van kersenbloesem...
zich bewust van het mooie van het leven.
Dus, wat wordt er hier gevraagd?
Waarom maakte de dichter dit gedicht? Welke regel maakt dat duidelijk?
In Kyoto, waar de Han-Tempel is?
Dat is toch duidelijk, dat is als zeggen: New York waar het vrijheidsbeeld staat...
en Kyoto, waar de Han-Tempel zich bevindt, daarmee geeft de dichter het een plaats...
en geeft het gedicht daarmee samenhang.
Waarom stelt hij die vraag? - Welke vraag?
Waar de Han-Tempel is.
Nee, de han-Tempel is in Kyoto, dat geeft de dichter aan.
Ja, maar waar in Kyoto? Als ik zeg in New york, waar het vrijheidsbeeld is...
dan weet je dat het in New York staat, maar niet precies waar.
Op Ellis Island, de Hudson rivier. - Oké.
Als het een vraag zou zijn met een vraagteken. Is er een vraagteken?
Die hebben ze weggelaten.
Het werd weggelaten omdat het geen vragende uitdrukking is.
Als dat niet zo was moest ik kiezen.
Jij die vragen ziet waar alleen maar antwoorden te vinden zijn of...
ik, die een antwoord zoek, terwijl er misschien niet eens een vraag is.
Goed, we gaan volgende woensdag door. Denk er over na, goed? Denk er over.
Niet aan iemand vragen, er gewoon over nadenken.
Zorg dat je Henry James, voor vrijdag hebt voorbereid, goed?
Ik heb een interessante insteek, wat betreft Henry James.
Hij was de mentor, van de schrijfster Edith Wharton...
en voor hij naar Engeland ging, waarschuwde hij haar voor het Amerikaanse publiek.
Het lezende publiek, en hij zei: 'dat de Amerikanen van een tragedie houden...
met een goed einde'.
Ik zie je vrijdag.
Mijn God.
Wees je bewust van het mooie van het leven.
Pardon? - Wees bewust van het mooie van het leven.
Is dat niet het antwoord dat je wilde hebben?
Wat is er mis met het mooie van het leven? - Je zou er aan gaan wennen, niet?
Was je een goede leraar? - Er werd in die 40 jaar niemand gemolesteerd.
Gefeliciteerd. - Dank je.
Ik heb de ingrediënten voor een omelet gemaakt, mijn eigen uitvinding.
Kom maar mee.
Het is bijtend, dat maagzuur.
Dat is omdat je niet weet hoe je het klaar moet maken.
Het is een gave. - Stel je voor dat je dorst hebt.
Het lukt niet. - Neem een flinke slok.
Proef het.
Doorslikken.
Hoe voelt dat? - Goed.
Mag ik je iets vragen? - Ja.
Zou je me slippers kunnen lenen?
Nou? - Ik heb een leven verspild.
Oké, wacht even. Deze zijn nog niet gedragen, ze zijn gloednieuw.
Dat zijn reserve, voor als de mijne helemaal versleten zijn.
De ideale slipper, moet om comfortabel te zitten, bijna versleten zijn.
Probeer eens met ze te lopen.
Nee, je moet slepen, sloffen met je voeten...
de hiel vrij laten vallen.
Denk aan een Japanse Geisha.
Het heeft wat oefening nodig. - Je moet ze houden.
Wat leuk om je iets cadeau te doen, een deel van mijn leven te geven.
Misschien bedenk je ooit iets voor mij of misschien niet, ik bedoel...
niets uit jouw leven zou bij mij passen, eigenlijk.
Denk je niet? Heb jij een tatoeage?
Hoezo? - Ik weet niet, ik dacht dat als...
ik jou zou zijn, ik een tatoeage zou hebben.
Een arend of een draak.
Een tatoeage, we versieren de dingen waar we van houden niet?
Het zou gekker zijn als het iemand... Dat zou te gek zijn.
Een grote leugen, een vreselijke vertoning zou het zijn.
Wil je misschien in de serre zitten?
Ik heb een serre.
Een veranda, een portaal, een plaatsje.
Bespaar me je gedachten over de eeuwigheid.
Wat?
Altijd als er iemand hier is, beginnen ze over de kosmos te ratelen.
Ik denk dat ik geen gevoel heb voor de kosmos.
De sterren laten me koud.
Ze zeggen dat er voor ons allemaal één is. - Is dat zo?
Wat is dat, een mooie Indiaanse legende?
Nee, ordinaire vrouwenpraat.
Wat heb je zaterdagmorgen?
Zaterdagmorgen, ik? - Niets eigenlijk, gewoon een onderzoek.
Meer een onderhoudsbeurt, eigenlijk. Ik moet onder het mes, weet je.
Knippen, hechten, en zo. Dat doen ze tegenwoordig...
ze zien een vlekje op de ECT en dan...
laten ze je, voor een onderhoudsbeurt komen, voor een reparatie.
Je vindt het niet leuk om er over te praten, niet?
Ik, nee niet zo, nee.
Professor? - Ja.
Komt u voor een scan? - Ja.
Wilt u mij volgen, alstublieft?
Het was niets, iedere idioot kon er in en er uit met zijn ogen dicht.
Maar ik kreeg twee jaar. En toen ze me opsloten, wachtten ze toen op mij of wat?
Ja, die klootzakken.
Ik had niemand daar, geen vrienden, niemand.
God zij dank, kwam ik eerder vrij wegens goed gedrag.
Omdat... Luister je wel naar me?
Nee.
Wraak is de gerechtigheid van iedereen.
10.30 uur, vreemd niet?
Heeft hij een belofte gedaan of is hij gewoon gestoord?
Hij is zo sinds zijn vrouw hem verlaten heeft.
Wanneer was dat? - Zeven jaar geleden.
Het is genoeg nu, ik blaas het af. - Wat als het een beleg is...
zoals je zei? - Loco is er niet.
Ik vertrouw mijn leven niet toe aan die gestoorde daar.
Jij bent niet in vorm, dat is reden genoeg. - Wat, neem je me in de maling?
We hebben zwaardere klussen gedaan. Iedere keer maar weer.
Geloof me, het wordt niets. - Als je niet meedoet, doe ik het alleen.
Jezus, ik heb het geld nodig.
Dit is een overval, geen beweging.
We kunnen elkaar niet zo blijven ontmoeten. - Het is een klein stadje.
Zal ik je een geheim vertellen? - Kan ik dat weigeren?
Ik heb al 50 jaar een rekening bij deze bank.
En iedere keer als ik binnen wandel, weet je wat ik dan wil doen?
Nee, dat heb je me nog niet verteld, maar ik weet zeker dat je dat gaat doen.
De tent beroven, maar...
Ik fantaseer er al over sinds ik een kind was.
Ik kwam binnen met een balaclava op. Een pistool in één hand...
een semi-automatisch geweer in de ander. Hoezo...
heb je er nooit over gedroomd een bankrover te zijn?
Nee, we hebben niet dezelfde soort nachtmerries.
Oké, ik vermoord nooit iemand, niemand. Mijn fantasie is erg selectief.
Alles loopt perfect, op tijd weg, nooit gearresteerd worden.
Wat doe je met het geld? - De Bahamas, altijd de Bahamas.
Ik ben dan in het casino, het geld er door aan het jagen.
Wij geld er door jagen, dat is een fantasie.
Maar ik had ooit wat geld om dat te doen. Toen mijn moeder overleed...
heeft ze in haar testament vastgelegd, dat er een som geld was...
en dat ik daar mee mocht spelen, weet je. Om er plezier mee te maken. Dus...
ik ging naar New York en ik was vastbesloten om de bloemetjes buiten te zetten...
En? - Maar het regende, de hele tijd.
Geen lentebuitjes, maar echte stortregens, dus...
ben ik naar de film gegaan. Mijn moeder, God zegene haar...
moet teleurgesteld geweest zijn, maar ik heb het niet in me, om uit mijn dak te gaan.
Weet je, uit je dak gaan vraagt durf hebben en brutaal zijn.
En ik heb niet het soort fantasie dat me toestaat geld te verbrassen.
Jij, ik wed dat jij wel... - Ik red me wel.
Zullen we wat gaan eten? - Ja, de beste tent van de stad is daar.
Dat is de 'Uptown' bioscoop, die is er ook al eeuwen.
Ik heb daar mijn eerste echte kus gehad. Maar dat was niet erg romantisch.
Ze duwde haar tong richting mijn keel, ik stikte bijna.
En toen probeerde ze me te betasten. Ze pakte me beet en ik schreeuwde...
en de hele bioscoop keek om. Ken je die oude limerick...
van die jongeman die zijn vriendin had...
terwijl hij met pijn op zijn knieën zat. En zei dat het hem zou plezieren...
wat ze allemaal deden en dat ze het daar zo vierden.
Dat ging over haar. 'Een plek in de zon'.
Die film draaide er. Theodor Dreyser, een Amerikaanse tragedie.
Een geweldige roman, een voorbeeld van het Amerikaanse realisme.
Daar is het, daar zit ik altijd.
Dus hier kwam je altijd? - Nog steeds.
Iedere dag tijdens lunchtijd. Zo hoefde ik de studenten niet te zien...
in het cafetaria van de school. Hallo, Tracy.
Hallo, professor. De steak is uitverkocht.
Omelet. - Salade of frites?
Beide. - Professor, hetzelfde?
Hetzelfde. - En koffie of bier?
Wat denk jij, bier? Twee biertjes.
- Maar hoe is het afgelopen?
Wat? - Met dat meisje in de 'Uptown'.
Hartverscheurend.
Ze ging er vandoor met de zoon van de conciërge van school.
En ik werd achtergelaten in de armen van de vrouw in het schilderij.
Ik heb nog jaren over dat meisje gedroomd. Haar ogen gingen alle kanten op.
Er was iets met die loense blik dat ik heel erotisch vond.
En jij, wanneer ben jij voor het eerst je hart verloren?
Ik kan het me niet herinneren. - Het is zo vaak gebeurd, dat...
je de eerste keer niet meer weet? - Het was waarschijnlijk niet indrukwekkend.
Nee, herinneringen zijn belangrijk. - Ik vergeet liever.
Doe dat niet weer. Echt, doe dat niet nog eens, ja?
Ik wil met niemand iets te maken hebben. - Weet je wat? Stop.
Nee, dat hoort in het toilet, kom maar.
Wil je er nog één? Een klein slokje, dat is mooi.
Dat is lekker, maat. - Wat dacht je dan?
Je zei niets. - Nee, weet je waarom?
Nee. - Ze zijn een team.
Eén tegen twee, je hebt geen kans. Ik accepteer het, zoals het is.
Kunnen we wat alcoholhoudend bier krijgen?
Zo weet je dat je oud wordt.
Een paar jaar geleden was hij gestopt en had zijn excuses aangeboden.
Nu, weet hij dat het niet nodig is. - Je kunt de rekening aan mij geven...
hij heeft geen geld, hij is een jongen van de straat.
En daar kan ik niets aan doen. - Vreemd, niet?
Zijn wij dan ook geen team?
Die ophef die ze maken. - Je bent een baby, drink je bier op.
Ik word boos, echt.
Ze moeten stoppen. - Ga het hen zeggen.
Ik zou mijn hele leven moeten veranderen als ik dat zou willen doen.
Ik begrijp je voorzichtigheid. - Weet je dat ik nog nooit gevochten heb?
Geen enkele keer, in mijn hele leven niet. Zelfs niet op het schoolplein.
Dat is zo slecht nog niet.
Maak het goed, oké? - Heeft hij het tegen ons?
Aalscholvers, vissend, hoe treurig, hoe meeslepend.
Het zomergras is het enige dat van de dromen van de soldaten over was.
U kent mij niet meer, toch? Ik zat in de klas van '92...
u was mijn leraar toen, ik ben Josef, Joey Peterson.
Ik werk bij Carson, die verlichtingswinkel daar.
Geeft u nog poëzie op de middelbare school? - Nee, ik ben nu met pensioen.
Ik heb nog wel particuliere studenten. - Oké...
De tijd vliegt voorbij. We gingen net weg, ik denk dat we...
een beetje te luidruchtig waren voor u? - Nee...
Peterson, wat leuk.
Leuk u weer te zien, professor. - Ben je...
Ik was best goed, u herinnert zich nu dat gedicht, hč?
Ja, 100%. - Ik luister, ik luister.
Een prettige middag nog. - Ja, dank je, jij ook.
Tot ziens.
Niemand komt los van zijn verleden. - Dat vroeg durf.
Kun je je voorstellen dat de eerste keer dat ik ruzie zoek...
dat ik dat doe met iemand die mij aardig vindt.
Wat had je verwacht, gebroken glazen? - Nee...
een kleine herinnering om te koesteren...
op mijn sloffen, dromend door de cognac.
Haiku? - 100%
Durban.
Je weet dat de walnootboom dood is? Hij heeft een ziekte.
Ik weet dat je hier altijd bent op de laatste donderdag van elke maand.
Hoelang, al tien jaar minstens, niet?
Hoe is het mogelijk dat ik je nooit verwacht te zien?
Iedereen vergeet altijd de tuinman.
De walnootboom moet dus weg? - Ja.
Dat vind ik jammer.
Buffalo Bill, van voren.
Jij zou op een waterscooter moeten zitten tot we klaarstaan.
Schiet, 1, 2, 3, 4, 5. Duiven, zo gemakkelijk.
Jezus, hij was een knappe vent.
Maar wat ik wil weten is...
waarom je denkt dat je me te pakken krijgt, Magere Hein?
Kijk nou.
Standaard bewaking...
twee zwarte verouderde close-up camera’s...
en lokale werknemers.
Dat is als een zak pretzels openmaken.
Je stikt nog eens in een pretzel.
Wat is er met jou aan de hand? Je bent veranderd, heel anders.
Je bent niet zwaarder geworden, maar ga je met pensioen met sloffen en een pijp?
Je kunt het geld gebruiken.
Misschien.
Ja. - Goed dan.
Waarom heb je alles twee keer?
Twee kammen, twee tandenborstels, twee scheerapparaten.
Omdat ik me eindelijk realiseerde dat er in het algemeen twee soorten mensen zijn.
Degenen die zich nergens op voorbereiden...
en die het vermogen en de fantasie hebben om vrijwel alles aan te kunnen.
En dan de anderen en ik val in die categorie...
die het tegengestelde daarvan zijn. - Wat voor soort mensen zijn dat?
Dat zijn degenen zonder die fantasie.
Die willen voorbereid zijn op elke mogelijke gebeurtenis.
Dus je hebt alles dubbel? - Zo'n beetje.
Soms zelfs drie.
Er staat een drankje voor je.
Speel je? - Ja, dat doe ik inderdaad.
Ik denk met uitzondering van het kunnen naaien, bezit ik...
alle vermogens van een goed opgevoede jonge dame...
die opgroeide aan het eind van de 19e eeuw.
Ben jij muzikaal?
Ik heb ooit een harmonica gehad.
Dat is best goed voor iemand die reist.
Er is iets geks met muziek.
Als mensen merken dat je een instrument kunt bespelen...
denken ze altijd dat je het leuk vindt.
Wat moet hij veel leuke uurtjes achter zijn piano hebben.
Dat hebben ze zo mis, het is zo saai.
Het is zo heel erg saai. Ik hou wel van Schubert.
Schubert appelleert aan mijn gevoel van falen.
Als ik je met die sloffen zie, dan zie ik mezelf...
een lijf vol met tattoos...
over de snelweg racend in een sportieve rode cabriolet.
Op je gezondheid. - En de jouwe.
Ik zal je iets anders laten zien. Kijk naar de twee lampen.
Er is een oud Franse gezegde dat bij mij opkomt.
Les temps qui passe plutot que les temps que il fait.
Dus ik had veel meer binding met de tijd die ik gebruik...
en maak me minder zorgen over de tijd dat het duurt.
Heb jij dat ook? - Nee.
Daar gaan mijn zekerheden. Ik houd het maar op de vooruitgang.
Mag ik je vragen iets voor mij te doen? - Natuurlijk.
Zou je zo vriendelijk willen zijn om naar de drankwinkel te gaan...
om wat tabak voor mij te kopen? Ik kan daar zelf niet heen.
Waarom is dat? - Die vrouw aan de kassa.
Wat is er met haar? - Een lang verhaal, dom eigenlijk.
Al meer dan veertig jaar ga ik naar die winkel om mijn tabak te kopen.
Dat is alles dat ik daar koop, ik koop niets anders.
En ieder keer als ik wil betalen...
kijkt ze me in de ogen en vraagt ze me: 'anders nog iets, meneer?'
Dat maakte me gek en op een dag was ik het echt helemaal zat.
Ik zei, je kunt me niet langer vragen:
'anders nog iets, meneer?
Ik wil niets anders en als ik iets anders wil, dan vraag ik er wel om.
En toen vloog ik naar buiten en gooide de deur dicht.
Toen ging ik later terug met de hoop dat het beter zou zijn en...
Weet je wat er gebeurde? - Nee.
Ik ging naar binnen en ze keek me recht aan. Ik vroeg om mijn tabak.
Terwijl ze me bleef aankijken pakte ze de tabak, kwam terug en gaf het me.
Ik gaf haar het geld en ze vroeg niet: 'anders nog iets, meneer?
Ze zei: 'is dat alles, meneer?'
En je hebt haar niet vermoord? - Ik had over de balie willen springen...
om haar te wurgen.
Maar dat deed ik niet. Ik verliet de winkel en ben nooit meer teruggegaan.
Ik kocht toen mijn tabak bij de supermarkt.
Maar dat is lang niet zo lekker en...
Hier, het heet, Condor Ready Rub.
Ik ben zo terug. - Oké, dank je.
Anders nog iets, meneer? 75 cent alstublieft, dank u.
Anders nog iets, meneer? Dat is 5,95 alstublieft.
Ik wil graag de Condor Ready Rub tabak.
Nee, twee. Doe maar twee pakjes.
9,23 alstublieft.
Anders nog iets, meneer? - Nee.
Wat heb ik je gezegd? - Ongelofelijk.
Aardig van je, dat je er over loog.
Over die vrouw bij de kassa.
Ze vroeg het jou niet, zeker?
Ze vraagt het mij maar jou niet, dat is het verschil.
Ik zou me niet zo druk maken over dat soort dingen.
Nee, maar het zegt wel iets, niet?
Wil je nog wat salade? - Nee.
Waarom heb je er twee gekocht?
Er zijn twee soorten mensen.
Ik heb besloten me aan te sluiten bij degenen die overal op voorbereid zijn.
Dank je.
Ga je me vertellen waarom je naar deze stad gekomen bent?
Dat is niet nodig.
Is dat zo? - Je weet het al.
Ja, ik denk dat ik het weet.
Is het de bank?
Maak je geen zorgen.
Als het verkeerd gaat, houden we je er buiten.
Nee, dat is het niet, helemaal niet.
Ik dacht dat ik misschien zou kunnen helpen.
Ik bedoel, ik weet dat ik waarschijnlijk niets kan betekenen.
Ik ben totaal onbekend met dingen als precieze planning...
of improvisatie, maar...
Het is veel eenvoudiger dan je denkt.
Je wandelt naar binnen, zwaait met een wapen, pakt het geld en verdwijnt.
En op naar de Bahamas.
Dat zal een zaterdagmorgen worden. - Ja, dat is zo.
Ik denk dat we morgen met zijn drieën zijn voor het diner, is dat goed?
Een vrouw?
Zo'n beetje, technisch gezien, ja.
Ik wil je nog een gunst vragen, een gunst.
Geen probleem, Je zult geen last van mij hebben.
Nee, dat is het niet nee. Niets van dien aard.
Het is iets heel anders, het is gewoon doodgaan.
Er is iets, als het mogelijk is...
iets dat ik altijd al wilde, maar...
en ik heb er vaak over nagedacht, maar het is gewoon dat...
de mogelijkheid...
zich nog nooit heeft voorgedaan.
Ik luister.
Wat moet ik me voorstellen? - Wat is er voor te stellen?
Ik weet het niet, waar schiet ik op?
Het is een colablikje. Je schiet op een rij colablikjes.
De tuinman misschien? - Nee, je schiet niet op de tuinman.
Het is een rij blikjes.
Ik schoot mis. - Ja, je miste.
Je moet rustig aan doen. - Adem halen.
Dat was beter, niet? Ik bedoel iets minder mis.
Je weet wat ze zeggen, mis is mis, hoe weinig het ook is.
Misschien moet je er gevoel voor hebben.
Nee, dat is niet zo. - Het heeft zeker oefening nodig.
Zelfs dat niet. - Wat is het geheim dan?
Misschien zelfmedelijden.
Is mijn arm niet te stijf?
Schiet zoals het voor jou het meest comfortabel voelt.
De houding bepaal je zelf. Daar gaat hij.
Luister, mag ik je iets vragen?
Ja. - Ik ben een oude rot...
die een lekkere Italiaanse sigaar rookt.
Ik begrijp het, een oude rot...
die een lekkere Italiaanse sigaar rookt.
Ken je die? - Dat is Bukovski.
Wat volgt daar op?
Ik heb de wereld buitengesloten. Ik ben een oude rot...
die een lekkere Italiaanse sigaar rookt. Denk er eens over na.
Een oude rot die een lekkere Italiaanse sigaar rookt.
Het voelt weer goed te leven.
Maar dat weet jij, is het niet?
Ik heb het eens gehoord, maar wist niet hoe het eindigde.
Het is nooit één van mijn favorieten geweest, Bukovski, maar...
ik had altijd een zwak voor dat gedicht.
Weet je hoe het eindigt? - Net als jij, een tijdlang...
dacht ik niet dat ik het zou halen.
Staat aanstaande zaterdag vast voor jou?
En jij? - Ik, ik heb geen keuze.
Ik ook niet.
Nog een rondje? - Nee.
Ik zit aan mijn limiet, dank je.
Binnen, prachtige poëzie...
dat is de essentie er van. Dat zegt meer.
Weet je, ik heb nog niet voor zaterdag besloten.
Waar hangt je beslissing vanaf?
Of mijn maat komt opdagen of niet.
Shit, ik kan niet... Die schilder is gek, ik kan zelfs niet naar die rotzooi kijken.
Het is het soort schilderen dat je gek maakt.
Het kijken naar al die details maakt je gestoord.
Maar die vent hier begreep, hoe je moet wisselen tussen leven en dood.
Om zijn kleuren te kanaliseren. Kijk eens naar hem.
Maar hij verloor zijn enthousiasme al doende.
Hij wist de regels van de kunst, maar hij verloor de kunst door de regels.
Dat is waarom hij hier staat en niet in het Metropolitain.
Waar bleef je zo lang? Waarom was je niet op tijd?
Ik was op tijd, maar niet in goede doen.
Daarom besloot ik even te wachten.
Ik kwam twee uur van te voren een fles drank tegen.
En dat zijn van die ontmoetingen die je niet zomaar van je afschudt.
Hoe ging het afkicken? - Een verdomde ramp, een hel.
Is Max hier? - Ja, hij heeft een chauffeur geregeld.
Als Max hem gekozen heeft moet het goed zijn.
Kun je tenminste een paar dagen nuchter blijven?
Dat is een eeuwigheid. - Tot zaterdag.
Jawohl, voor eeuwig duurt altijd tot zaterdag.
Voor hoeveel schat je de klus in? - 300.000 per persoon.
Daar kan ik niet over klagen. - Nee.
Zullen we een biertje halen om het te vieren?
Ik maak maar een grapje. Vergeet maar dat ik dat zei.
Dit is bijna zeker een originele John Trumble.
John Trumble, waar heb je die John Trumble vandaan?
Goedemiddag.
Ik weet niet hoe het weer nu is, maar vanmorgen wilde ik de verwarming aandoen.
Dat moet het broeikaseffect zijn. - Ik hoop het.
Ik wil het niet zoals gewoonlijk.
Wil je dat niet? - Nee, ik wil iets anders.
Hoe anders? - Plat achterover.
Moet je daar de catalogus voor veranderen? - Nee.
Plat achterover? - Ja, geen scheiding.
Jij, geen scheiding? - Recht achterover.
Het kan zonder scheiding. - Mijn leven was een gevangenis.
En daar kom ik nu uit en zo wil ik er uit zien.
Alsof ik uit de gevangenis kom.
Ik wil mijn snor wel houden trouwens. - Nou, daar ben ik wel blij mee.
Ik zie van alles tegenwoordig. Dat joch van Brandier kwam langs laatst...
en vroeg me een dubbele nul te knippen. Dat had hij op MTV gezien.
Ik ben blij dat jij geen dubbele nul wilt. - We slaan een nieuwe weg in.
Je weet niet waar ik eindig.
Ik heb vier keer om het blok gelopen voor ik hier naar binnen durfde.
Ik kom voor mijn lessen bij de professor. - Hij is er nu niet.
Bent u zijn vervanger?
Ja, ik neem aan dat ik hem vervang.
Wat studeer je bij de professor?
We doen Henry James op de vrijdagen.
Wat is zijn verhaal? - Dat is er niet echt.
Er is altijd een verhaal. Er is geen boek zonder verhaal.
Heb je het gelezen? - Ja.
Dus je weet alles van hem?
Hoe lang is die man hier al? Twee dagen?
Hij gaat morgen weg. Maar ik heb nooit... Daar ben je.
Dit is Vivian.
Eerste ontmoetingen zijn altijd intimiderend, ik weet het.
Niet altijd. - Zijn die niet altijd intimiderend?
Voel je je niet geďntimideerd?
Nee. - En ik ook niet.
Bij een eerste ontmoeting ben ik als een jochie dat naar de hoofdmeester moet.
In korte broek. - In een korte broek.
Kun je wat voor ons inschenken, schat? - Ik ben al onderweg.
Ik heb geen idee waarom hij wil dat wij elkaar ontmoeten.
Ik ook niet. - Nou, hij heeft het idee dat...
iedereen die hij aardig vindt, ook met elkaar overweg moet kunnen.
Misschien heeft hij het mis. - Hij is een optimist in hart en nieren.
Geen lolbroek, maar toch een optimist.
Dus u vindt hem aardig? - Een oude relatie blijft toch bij je.
De drankjes staan in de salon.
Puur of met ijs?
Gebroken ijs? - Nee, gewone blokjes
Een rustig klein stadje. - Ja, en goed van vertrouwen.
Waarom zoek je niet een jonger en mooier iemand uit?
Ik vind dat Vivian er goed uitziet. - Natuurlijk. Zijn jullie gek op elkaar?
We zijn aan elkaar gewend. Het spettert er niet meer af zoals vroeger maar...
Ja, we zijn op elkaar gesteld.
Het is niet 'aardig vinden' dat je vanavond nodig hebt.
Ze intimideert me tenminste niet, dat is toch een goed begin?
Hoe heeft hij het gedaan? - Hij is geslaagd.
Dat is mooi, ik zei je al dat hij zou slagen. - De zoon van Vivian doet eindexamen.
Hij deed het niet goed genoeg voor de top universiteiten, helaas.
Waarom zeg je haar niet, dat het je niets kan schelen?
Ik geef er... - Nee, hij wil alleen maar seks.
Hij heeft geen interesse in de eindexamen- resultaten van uw kind.
En jij? - Wat is er met mij?
Wat wil jij, buiten de boel ophitsen?
Wil je toekijken? - Vivian.
Je zou denken dat je jaloers was.
Ik benoem alleen wat ik zie.
Ja, dokter? - Je bent er dus nog.
Natuurlijk. - Ja, is...
mijn patiënt nog steeds het eerst aan de beurt morgen?
Nee, rond de middag. - Goed.
U hebt operatiekamer 1, met een volledig bypassteam.
Bedankt, een goedenavond. - Goedenavond.
Ik verhoog, 25. - Nou, dat was het dan.
Ze wint uiteindelijk altijd. Vrouwen winnen uiteindelijk altijd.
Ik zal even opruimen.
Vind je dat fijn? - Dat je dat doet?
Dank je.
Ik had het mis met wat ik eerder zei. Jij hebt gelijk.
Het moet fijn zijn om een maîtresse te hebben.
Dat is zo. Nu al 15 jaar.
Sinds je moeder overleden is?
Dat heb je onthouden, hč? Ja.
De twee incidenten kwamen samen.
Waarom ben je niet met haar getrouwd?
Ik heb er wel over nagedacht.
Maar, ik raakte in paniek.
Jij bent nooit getrouwd denk ik.
Altijd wat anders. Doorgaan.
Ik had ook graag van vrouw naar vrouw gegaan.
Iedere keer een nieuw Amerika...
een nieuw continent te ontdekken.
Nooit het anker uitgooien. - Vrouwen zijn niet meer wat ze waren.
Het zou toch mooi geweest zijn, al die nieuwe omhelzingen te ervaren.
Het is de poëzie die je uiteindelijk grijpt. Zonder die woorden is het allemaal zo leeg.
Wat vind je van haar?
Ik vind niets van haar, ze is van jou.
We zouden nog een laatste afzakkertje moeten nemen op de veranda...
voor de grote dag aanbreekt, morgen.
Dit was altijd mijn favoriete plekje.
De omgeving waar de dromen ontstonden.
Toen ik nog een toekomst had, hoop.
Maar ik ben gestopt met leven, voordat ik oud was.
De jaren gingen voorbij...
en ik takelde af, net als dit verdomde huis.
Weet je waarom vrouwen wegkijken als je langs ze loopt op straat?
Waarom? - Omdat ze verblind zijn.
Waarom zouden ze niet op jou vallen?
Weet je niet, hoe uitzonderlijk je bent?
Kijk eens naar jezelf. Er is zoveel te zien.
Hoe ouder we worden, hoe waardevoller we worden.
En dat heb je gemist. Dat heb je niet begrepen.
Ik heb er nooit op die manier over nagedacht.
Dat is de goede manier, de enige manier.
Je mag een dame niet laten wachten.
Nee, je hebt gelijk, dank je.
Welterusten.
Ze heeft je afgewezen. - Nee.
Ik heb een voorstel, als je daar naar wilt luisteren.
Laat maar horen. - Ik wil jou het geld geven.
Het is een hele kleine bank, het zal niet veel opbrengen.
Als je het van mij wil aannemen.
Je kunt het terugbetalen als je wilt, ik heb het niet echt nodig.
Nee, dat kan ik niet doen. - Oké.
Op naar bed dan.
Ik ben eerder mannen zoals jij tegengekomen, weet je dat?
Jullie maken altijd problemen.
Droefheid volgt jullie, waar je ook heen gaat.
Het is niet zo dat vrouwen zoals ik, dat niet weten.
Het is gewoon zo, dat we er toch door aangetrokken worden.
Ik ben nog nooit een vrouw tegengekomen, die niet ergens iets slechts in haar had.
Maar misschien ben ik daar nu te oud voor.
Ik wilde het je alleen laten weten.
Dat ik dat weet.
Houd je van hem? - Je zei dat je nooit vragen stelde.
Dat doe ik gewoonlijk ook niet, vergeet maar dat ik het vroeg.
Dat heb ik al gedaan.
Daar ben je.
Je ziet wit.
Ik hoop dat het door het licht komt.
Ik kan het niet, dank je. Vasten, dat moet van de dokter.
Er gaat een trein, om 09.15 uur.
Je kunt hem nog net halen
Dat is verleidelijk.
Neem hem, voor deze ene keer.
Je kunt niet zeggen dat ik het niet geprobeerd heb, de Bukovski.
Het gedicht staat er in.
Dank je. - Net als jij...
voor eventjes...
dacht ik dat ik het niet zou redden.
En hoe we elkaar ontmoetten, het was...
zo bijzonder, dat ik je die pillen gaf en dat...
Ik had dat nooit gedaan, ik weet...
het is alsof het voorbestemd was.
Ik geloof niet in dat soort dingen.
Ik ook niet.
Nou.
Ik zie je nog wel eens.
Tot ziens.
Elaine. - Hallo, u moet naar het eind, 638.
We gaan allemaal de dood in als wachters en geesten.
Het is allemaal oké, ik ben zo terug.
Ik heb contact, de verdachten gaan de bank binnen, omsluiten.
We zijn in positie.
Liggen, liggen, op de grond!
Op de grond.
Naar beneden met je hoofd. - Opletten!
Op de grond, verdomme. Waar is de kassier?
Kijk om je heen. Terug, op de grond!
Dit is een overval, niets aanraken, blijf daar, opschieten.
Niemand beweegt, dan is het allemaal heel snel voorbij.
Schiet op.
Nu geen onzin meer, waar is de kluis?
Niemand beweegt, niemand zegt iets.
Schiet op. - Ga naar binnen.
Blijf daar.
Het is nep, verdomme! - Verdomme!
Het is verdomme nep. - Verdomme!
Die verdomde Max, verdomde Max.
Ik maak hem verdomme af! - Nee, stop!
Krijg de kolére. - Stop, kom terug!
De tijd van overlijden, is 12.36 uur.
Vertaald door Simply Releases Toppers - TackleR -
Downloaded from: Subscene Resync: MMR